Γιατί να μας Προτιμήσετε?
Ρωτήστε κάτι για αυτό το είδος
Το μνημείο και η ιστορία του
Το Castel del Monte βρίσκεται στην περιοχή Andria, σε απόσταση μικρότερη των 20 χλμ. από την πόλη, στην επαρχία του Μπάρι (Απουλία) της Ιταλίας. Βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου σε υψόμετρο 540 μέτρων, ορατό από μεγάλο μέρος της επαρχίας του Μπάρι.
Δεν γνωρίζουμε αν η κατασκευή του Castel del Monte ολοκληρώθηκε πριν από τον θάνατο, το 1250, του ιδρυτή του, του αυτοκράτορα Φρειδερίκου Β΄, καθώς το μοναδικό έγγραφο που σώζεται χρονολογείται από το 1240: ένα διάταγμα με ημερομηνία 28 Ιανουαρίου 1240 που έστειλε ο ίδιος ο Φρειδερίκος Β΄ στον Riccardo di Montefuscolo, τον οποίο διέταξε να προμηθεύσει οικοδομικό υλικό για το castrum που χτιζόταν κοντά στο Sancta Maria de Monte (αβαείο και εκκλησία των Μπεντικτίνων, που σήμερα έχει εξαφανιστεί) κοντά στην Andria.
Στο Castel del Monte μπορεί κανείς να θαυμάσει τη μοναδικότητα της σβαβικής αρχιτεκτονικής, στην οποία συναντά κανείς ποικίλα στυλ: τον κλασικισμό της αψίδας που μιμείται μια ρωμαϊκή θριαμβευτική αψίδα, το στιλ του σιστερκιανού γοτθικού ρυθμού των κατασκευών και των διακοσμητικών στοιχείων, καθώς και την επιρροή της ρωμανικής και της αραβικής αρχιτεκτονικής. Όλα συνδυάζονται μεταξύ τους σε ένα ανεπανάληπτο unicum. Ο πλούτος του εσωτερικού του κάστρου καθιστά πιθανό ότι χρησιμοποιήθηκε μόνο ως αυτοκρατορική κατοικία.
Έχει συχνά παρατηρηθεί, δεδομένης της έλλειψης αμυντικών στοιχείων και των ιδιαίτερων αρχιτεκτονικών χαρακτηριστικών, ότι το Castel del Monte σχεδιάστηκε ως τόπος ψυχαγωγίας, όπου ο αυτοκράτορας μπορούσε να εξασκηθεί στη γερανοποιία και να αφοσιωθεί στην παρατήρηση των άστρων με τους αστρονόμους καλεσμένους του, αλλά είναι πιθανότερο ότι σχεδιάστηκε ως ναός διαλογισμού και διάδοσης της γνώσης, ένας τόπος συγκέντρωσης των σοφών και των νεόφυτων διαφόρων θρησκειών. Όποιος σχεδίασε αυτό το μνημείο ήθελε να αφήσει ένα μήνυμα στους μεταγενέστερους, περιλαμβάνοντας σε αυτό όλη τη γνώση της εποχής. Κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Αγγέλων μετατράπηκε σε φυλακή και αργότερα σε χώρο διεξαγωγής μεγαλοπρεπών βασιλικών γάμων.
Παραχωρήθηκε φέουδο, εγκαταλείφθηκε για αιώνες, έγινε καταφύγιο ληστών και "λατομείο" πολύτιμων μαρμάρων. Ανακαλύφθηκε εκ νέου το 1900. Ταιριάζει θαυμάσια με το γύρω τοπίο: μια έκταση δάσους μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι, η οποία στα βόρεια έχει ως φόντο τη θάλασσα. Η κάτοψη του κάστρου, της εσωτερικής αυλής και των 8 γωνιακών πύργων είναι οκταγωνική. Το παλάτι είναι ένα παράδειγμα αυθεντικής μαθηματικής μελέτης, όπου ο αριθμός οκτώ είναι η βάση για τα πάντα, όπως σε ένα σύνολο συμμετριών. Ένα γείσο διατρέχει όλο το μέσον του εξωτερικού τοίχου, σταθμεύοντας το διαχωρισμό μεταξύ των δύο εσωτερικών ορόφων.
Τα 16 δωμάτια με τραπεζοειδή κάτοψη καλύπτονται από γοτθικούς θόλους με γαλλική επιρροή και οδηγούν στην υπέροχη εσωτερική αυλή. Οι πύργοι καταλαμβάνονται από κέντρα υπηρεσιών: για παράδειγμα, ο πύργος της γερανοποιίας χρησιμοποιήθηκε ως κλουβί για τα αρπακτικά πουλιά- οι πύργοι περιέχουν τις σκάλες και τις υπηρεσίες υγιεινής, τις στέρνες των οποίων διοχετεύονταν τα νερά της βροχής. Η εξωτερική όψη είναι από πέτρα Trani με εξαίρεση την αψίδα και τα εξωτερικά διακοσμητικά στοιχεία που είναι από ψαμμίτη Brecha Rosada. Η ίδια πέτρα κάλυπτε τα δωμάτια του πρώτου ορόφου, εμπλουτισμένα με ψηφιδωτά που δυστυχώς εκλάπησαν. Η πρωτοτυπία της, το μυστήριο που περιβάλλει την προέλευση και τη χρήση της, της προσδίδουν έναν "μαγικό" αέρα που οδηγεί σε εμβάθυνση της γνώσης πέρα από τα παραδοσιακά σχήματα. Θα θέλαμε να το θεωρήσουμε ως μια από τις κορυφές του ανθρώπινου επιτεύγματος, ως μια ορατή σύνθεση μιας αυτοκρατορικής δύναμης που ήθελε να διαρκέσει για πάντα και θέλησε να αναδημιουργήσει τα θαυμάσια επιτεύγματα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατασκευάζοντας μια αρχιτεκτονική από φως και πέτρα.
